PROXECTOS/Selección/

Proxecto NEA

Novo Edificio Administrativo para a Xunta de Galicia en San Caetano, Santiago de Compostela

O novo edificio administrativo da Xunta de Galicia incorpórase ao complexo de San Caetano, en Santiago de Compostela, como unha peza capaz de concentrar sete unidades administrativas e, ao mesmo tempo, reforzar a lectura unitaria do conxunto. Cunha superficie construída de 15.267,28 m², a intervención organízase a partir de dous volumes prismáticos cuxa disposición responde tanto ás necesidades do programa como ás condicións de iluminación, orientación e funcionamento dos espazos de traballo.

O edificio desenvólvese en catro niveis, dous situados por debaixo da cota de acceso principal e dous por riba, integrando un amplo programa. Un vestíbulo transversal actúa como estrutura organizativa do conxunto. O seu trazado, disposto segundo un esquema de espiña de peixe, articula os dous bloques e distribúe os percorridos cara ás diferentes unidades administrativas. Este espazo facilita a orientación no interior do edificio e fai lexible o seu funcionamento, reducindo a circulación a unha secuencia clara de conexións entre áreas de traballo, núcleos verticais e servizos comúns.

Info

A disposición dos espazos interiores vincúlase directamente coa orientación das fachadas. Cara ao norte sitúanse as zonas de traballo abertas, que reciben unha iluminación natural homoxénea a través dunha envolvente de muro cortina de vidro. As fachadas orientadas ao sur responden a unhas condicións ambientais diferentes. O seu carácter máis opaco e a súa construción mediante unha solución ventilada permiten controlar a incidencia solar e reducir as ganancias térmicas nos espazos que requiren unha maior privacidade e estabilidade ambiental, como os despachos e as salas de reunión. A envolvente non se concibe, polo tanto, como unha imaxe uniforme aplicada ao volume, senón como unha resposta diferenciada á orientación, ao uso interior e á maneira en que cada espazo precisa recibir luz, protección e vistas.

A estrutura mixta participa activamente nesta lóxica. O sistema resólvese principalmente mediante elementos de formigón —pilotes, muros e lousas postesadas—, complementados con compoñentes metálicos alí onde as condicións construtivas o requiren. As lousas non desempeñan unicamente unha función resistente: a súa masa incorpórase ao comportamento térmico do edificio mediante un sistema de activación térmica da estrutura (TABS), que integra circuítos de calefacción e refrixeración no propio formigón.

Esta estratexia permite utilizar a inercia das lousas para regular de maneira estable a temperatura interior. O sistema aliméntase mediante captación xeotérmica, con bombas de calor conectadas a pozos profundos, reducindo a dependencia de solucións convencionais de climatización e favorecendo un funcionamento continuo a baixa temperatura. A estrutura convértese así en parte da infraestrutura ambiental do edificio, integrando soporte, acondicionamento e almacenamento térmico nun mesmo elemento.

A renovación do aire resólvese mediante climatizadores de volume variable, coordinados co sistema de activación estrutural para adaptar a achega de aire ás necesidades de ocupación de cada ámbito. A incorporación de paneis solares completa o conxunto de medidas destinadas a reducir o consumo enerxético e a aproveitar os recursos dispoñibles.

A combinación entre orientación, luz natural, protección solar, inercia térmica, xeotermia e ventilación constrúe unhas condicións de traballo estables sen depender exclusivamente de sistemas engadidos. O edificio concíbese, deste xeito, como unha infraestrutura administrativa na que organización espacial, estrutura, envolvente e instalacións forman parte dunha mesma decisión arquitectónica, contribuíndo tanto ao confort cotián dos seus usuarios como á continuidade material e ambiental do complexo de San Caetano.